Vulkanisch in meerdere opzichten

 

image

Fuertaventura:  Je waant je als een cowboy op de prairie

Dit onderdeel van onze reis is in meerdere opzichten turbulent. Zou het door de vulkanische bodem komen of…………..

Las Palmas op Gran Canaria

We verkennen met Rik in een gehuurde auto het eiland. Hij heeft een paar plekken uitgezocht om te gaan bekijken. We genieten van de uitzichten en de wandelingen. Het is een veelzijdig eiland en het is leuk om Rik weer uitvoerig te spreken en samen te wandelen. Met kaart en IPhone lopen we door de bergen in het midden van het eiland, en vinden het dorpje weer terug. We denken eerst dat er geen toeristen zijn, maar als we de hoek omlopen zien we een straat met alleen maar terrassen en een prachtig uitzicht.

 

image

image

Met Jacques en Marie Louise, die Rik opvolgen, hebben we, als vanouds, weer veel plezier en verkennen we andere delen van het eiland. We zeilen na een paar dagen, naar het zuiden naar puerta Mogan, een toeristisch maar leuk klein dorpje en dito haven. We liggen aan de kade, met een verval van 2 meter en moeten dus op enige afstand blijven van de betonnen kade. Jacques bedenkt met een paar katrollen een systeem om eenvoudig de boot naar de kade te kunnen trekken, zonder dat je veel kracht hoeft te zetten. Na 2 weken met een hoog klaverjasgehalte, brengen we Jacques en Marie Louise terug naar het vliegveld, en rijden nog even langs de Disa fabriek om de gastanken te vullen. Waar we in Porto nog €50 moesten betalen aan Carlos, een locale klusjesman, met een grote grijns, hoeven we hier voor bijna de dubbele hoeveelheid maar €11.00 te betalen. Het loont dus om daar een auto voor te huren.

Tenerife

We nemen afscheid van puerta de Mogan, en zeilen naar Tenerife, waar Anne, Robert en de kinderen zullen komen. We leggen de boot uiteindelijk in de haven van San Miguel. In eerste instantie liggen we naast een oude houten tweemaster en Astrid zegt: voor de kinderen is dit straks een heuse piratenboot.  Astrid vliegt na een paar dagen naar Nederland en zal met Anne mee terugvliegen. Toen wist ik nog niet wat er stond te gebeuren.

Ik verheug me op een weekje klussen, 3e rif erin maken, waardoor ook de andere reeflijnen moeten worden aangepast. Ik besluit om van het eerste rif de reeflijn van het voorlijk voortaan aan de mast te doen (het weer laat dit makkelijker toe, dan bij een 2e of 3e rif) de reeflijn van het achterlijk kan nog in de kuip blijven, als ik de val voor de gennaker ook aan de mast laat, iets wat eigenlijk handiger is, dan in de kuip. Want de gennaker gebruiken we ook alleen maar bij licht weer, tot ca 15 Kn. Hierdoor hebben we ruimte in de kuip om het 3e rif in de kuip te kunnen bedienen en dat vind ik een veilig idee. Ik maak het anker in orde met een idee van Arjen voor de neuringlijn. Dit is een lijn aan de achterkant van het anker, waar je aan kunt trekken, om het anker los te krijgen, als het onverhoopt achter een rots blijft steken. Het idee is om een lijn met een lengte van de waterdiepte, ca 10 m, aan de ketting vast te maken, en bij het ophalen van het anker, kom je de lijn dan tegen en kan je hem eventueel gebruiken, om het anker te lichten, in geval het anker vast zit. Als het niet nodig is, haal je de lijn van de ketting af en haal je de rest van de ketting binnen. Bij gebruik van een drijvend ankerbol bestaat het gevaar, dat een andere boot eroverheen vaart en met zijn kiel ons anker onbedoeld loswerkt, en wij niet meer vastliggen.

Astrid belt regelmatig op en laat weten, dat een goede vriendin ernstig in een depressie is geraakt. Zij overweegt om nog een week te blijven om haar vriendin en haar gezin nog te kunnen helpen en vliegt dus niet met Anne mee terug naar Tenerife. Natuurlijk is dat een goed plan. Anne arriveert op dinsdag en ze slapen met zijn allen op de boot, de kinderen natuurlijk in de kapiteinshut en ik in de kajuit op de bank. We liggen inmiddels aan een steiger, wat met in en uitklimmen toch iets makkelijker is, dan via een piratenboot. We lopen via het piratenpad over het stenen strandje naar het pannenkoeken huis, en de volgende dag gaan we, nadat we nog langs een houten piratenboot zijn gekomen, met de bus naar het appartement in Los Cristianos. We zwemmen in het verwarmde zwembad en in de zee, bouwen zandkastelen en spelen met water, net zoals ik vroeger in Zoutelande deed. We hebben een heerlijke tijd en goed weer. Op zondagochtend krijg ik een onverwacht telefoontje.

Arjen laat me weten, dat er schade is aan de windvaanstuurinrichting achterop onze boot, de Hydrovane. Hij stuurt een paar foto’s en omdat ik nu toch niets kan doen, besluit ik om me pas dinsdag, als Anne weer terug vliegt, druk te maken. Als we maandag avond aan boord komen, zie ik het al, de Hydrovane is gebroken en moet vernieuwd worden. Dit kan wel een paar weken duren. Astrid is nog in Nederland en zij hoort van de schade en we besluiten, dat ze beter bij haar vriendin kan blijven, nu er toch een paar weken niet gevaren kan worden en we moeten wachten op onderdelen en verzekering etc.
De laatste dag slapen ze weer aan boord uiteraard. Ik vertel Pim en Gijs nog een piraten verhaal van 2 jongens die aan het zeilen waren naar een schateiland met uiteraard een stel piraten, die ze heldhaftig te slim af zijn en met de schat naar huis gaan en ze gaan tevreden slapen in de kapiteinshut. Arjen brengt ze met de auto naar het vliegveld en ik ga de schade bekijken, maak foto’s en bel met de verzekering. Het is duidelijk, deze windvaan is kapot en de vraag is nog welk onderdeel is nog heel.

De Hydrovane dealer vertelt me, dat de schoenen/houders die op de spiegel gemonteerd zijn, alleen via röntgen kunnen worden bekeken op inwendige haarscheurtjes. Uitwendig is daar niets aan te zien. Ik overleg met Remco, de oud eigenaar van de Winner werf, en vraag hoe de metalen platen aan de achterzijde zijn aangebracht en of de bouten nog goed zouden zijn. Ik maak een herstelplan en stuur de te verwachten kosten en uren op aan Panteanius, de verkering van de tegenpartij. De Engels sprekende man, Keefer, wekt een adequate indruk, hij reageert snel en dat geeft mij, dan nog, hoop op de afwikkeling van de schadevergoeding. Er wordt een expert gestuurd en dinsdag komt hij en neemt met mij de schade op. Hij wijst mij op een schade aan een van de RVS buizen van de A-Bracket, die mij nog niet was opgevallen. Hij zal morgen (manana….) het rapport afmaken. Ik zal geen kopie van hem krijgen, want wie betaald bepaalt en Panteanius wil niet dat ik weet wat er in het rapport zal staan. De expert heeft 1 keer vertelt wat hij erin zou schrijven en dat is hem niet in dank afgenomen door Panteanius. Panteanius wil vervolgens een offerte van een lokaal bedrijf hebben, om de hoogte van de schade vast te kunnen stellen. Het toverwoord hier is manana, dus het duurt een eeuwigheid. Radeloos, bel ik uiteindelijk ADB Yachtservice uit Nederland op, en binnen een dag heb ik een offerte, klasse! Ondertussen heeft mijn verzekering mij akkoord gegeven om de bijna geheel nieuwe Hydrovane te bestellen, alleen het roertje en de windvaan zijn nog heel. UPS stuurt mij een bericht dat op 31 jan de spullen in Madrid zijn aangekomen, en de verwachte aflevering is maandag 5 februari, dus dat lijkt redelijk voorspoedig te gaan.

In de tussentijd maak ik een handig (al zeg ik het zelf) kuiptafeltje, de andere klussen zijn bijna klaar. Ik moet tenslotte iets te doen hebben…. Op donderdagavond kijk ik nog even het track and trace nummer na, en zie dat de levering on hold is gezet. Ik bel met UPS, maar dat gaat net zo makkelijk als je telefoonprovider aan de lijn krijgen. Daarop bel ik met Hydrovane zelf, want zij werken 8 uur later, en ze gaan UPS benaderen, ik wacht met spanning af. Vrijdag geen nieuws en ook weer UPS Spanje niet aan de lijn kunnen krijgen, dus ik bel UPS Nederland, en die zijn hulpvaardig en kijken in het systeem, ze kunnen niks doen. Blijkbaar is er een formulier nodig of zo, dat wordt dus maandag. Dan blijkt, dat ze een kopie van mijn paspoort willen hebben. UPS Spanje kan mij niet vertellen, wat er met het kopie gebeurt, dus ik bel met UPS Nederland, en die vertellen mij, dat het wordt vernietigt. En ik stuur het dus onder voorwaarde, dat dit wordt vernietigd, als ze het hebben afgegeven aan de douane. De man in Madrid zegt toe, om het kopie door te sturen naar Tenerife. Maandag avond is er weer een hoopvol bericht, maar dat duurt niet lang, woensdagochtend is het weer on hold, De onderdelen liggen al wel op Tenerife, maar zij hebben een kopie van mijn paspoort nodig. Ik vloek en tier door de telefoon als ik UPS Spanje uiteindelijk aan de lijn krijg, ze snappen mijn verhaal, maar kunnen er niks aan doen (het is zoals het is, hier in Spanje, er worden geen kritische vragen gesteld) de man vertelt, dat douane 2 dagen nodig heeft en dat misschien de onderdelen maandag geleverd kunnen worden. Ik zeg nog, dat als ik zou gaan kijken bij de douane, het waarschijnlijk in 5 minuten is afgehandeld, en zeker geen 2 dagen werk is, maar ook hier kan hij niks aan doen. De dagen daarop is er geen beweging en ik besluit om zaterdag de CEO van UPS een mailtje te sturen over de hele gang van zaken. Het duurt nu al weer 10 dagen en begin er genoeg van te krijgen.

Maandagochtend krijg ik het hoofd van customerservice van UPS aan de telefoon, die het uit zal zoeken, ik ben benieuwd. Ik krijg een telefoontje, dat maandagmiddag de onderdelen met een speciale auto afgeleverd zullen worden. Om 15.00 u krijg ik ze, echter pas nadat ik €330 invoerrechten heb betaald aan UPS. Ik kan eindelijk aan de slag.
Ik demonteer de oude windvaan, maak foto’s van de gebogen stang en haal de bakskist leeg aan bakboord, ankers, kettingen eruit en verwijder de schotten. Met de achterbuurman Kwint, een Belg die 2 weken op de Canarische eilanden zal zijn, krijg ik de bouten en moeren los van de onderste (en aan de binnenkant bijna niet te bereiken) schoen en monteer de nieuwe. Omdat Kwint de andere dag naar La Gomera vertrekt, vraag ik Sven, die hier het onderhoud doet aan een paar charterboten, of hij me een handje wil helpen en samen met hem krijgen we de andere 2 schoenen los en monteren de nieuwe in de kit en draaien de moeren en bouten stevig aan. Het moeilijkste deel is gebeurd. De dagen erop maak ik de Hydrovane af en stuur elke dag een overzicht naar mijn verzekering van de gewerkte uren en bijbehorende foto’s. Na een week zit het erop en bijna 5 weken na de aanvaring, is de schade herstelt, nu nog het bedrag zien te krijgen van Panteanius.

image

Ik krijg een bericht van Delta Lloyd dat Panteanius een bedrag heeft overgemaakt, maar de kosten van de A-Bracket, (het deel waar de andere boot tegenaan is geraakt) niet wil betalen, en voor de montage kosten maar 16 uur heeft bepaald. De kosten voor het havengeld willen ze ook niet betalen, zodat we er per saldo ca €2500 op achteruit zullen gaan, wat natuurlijk niet de bedoeling kan zijn, en wat mij betreft ook niet gaat gebeuren. Ik ga uiteraard alles in stelling brengen en stuur een mail, met de argumenten waarom havengeld en minimaal de kosten, die ADB heeft geoffreerd, vergoed moeten worden. Door de schade ben ik immers verplicht om in de haven te blijven, om de expert te ontvangen, onderdelen te ontvangen en de reparatie uit te voeren. Mijn eigen verzekering is het met me eens, dus het wordt afwachten.

Ondertussen hoor ik dat andere zeilers ook nog een appeltje te schillen hebben met Panteanius, ik word er niet vrolijk van. Ik stuur de oude onderdelen op verzoek naar Delta Lloyd , zodat zij die kunnen bekijken en Panteanius kunnen bewegen te betalen. Delta Lloyd heeft mij laten weten, dat ik niet de dupe kan worden als Delta Lloyd het bedrag niet verhaald krijgt op Panteanius. Dus dat geeft hoop. Ondertussen heb ik ook de schipper en de manager van de chartermaatschappij een mail gestuurd met het verhaal van Panteanius en dat ik, noch mijn verzekering het rapport van de expert krijg. Dit verhaal begint te stinken. Waarom het rapport niet verstrekken?, tenzij er iets in staat wat Panteanius niet wil laten weten aan mij. Dus zij spelen een smerig spelletje over mijn rug, en ik neem mij nog een keer voor, om als dit zo blijft, de hoogste baas van Panteanius te informeren en hem dit duidelijk te maken en ik de pers, zeilersforums en andere wegen zal zoeken, als er niks veranderd. Vaak moet ik nog denken aan wat Frank Huis een keer zei, over zeilen: “never a dull moment”, het klopt, maar dit soort momenten had ik niet verwacht.

Als Astrid de 20e weer aan boord komt is de storm letterlijk en figuurlijk weer geluwd. Met een gehuurde auto verkennen we het zeer bijzondere eiland Tenerife.

 

Tenerife:
Sneeuw op de Teide. Je waant je op de maan of aan het begin van een nieuwe wereld. Vruchtbare vulkanische bodem voor bananen, laurier, tabak en wijn. Los Abricos was voor ons tijdelijk the place to be. Een cortado voor 80 cent. Mooie verse groeten en fruit en de wijn van de streek.  De haven St Miguel was lang Michel’s turbulente verblijf.  RB&B op de steiger en goed contact met de lokale Canarie Sail crew.

Anker los naar La Gomera………..

Onze innerlijke vulkaan komt weer tot rust. Het is en blijft schakelen tijdens de reis. Vragen over al dan niet alleen verder reizen; het nieuwe doel vaststellen; hoe vullen we onze dagen? Wat vinden we van al dat niets doen?
Hoe reageer je op elkaar wanneer de een zichzelf ontpopt als een schrijver en de ander nog steeds worstelt met het doel van de reis?

Nu weten we het weer. Het is vooral genieten van ergens zijn. La Gomera is een fantastische plek. Ongelooflijke wandelingen. We ontdekken de plaatselijke bieb, ontmoeten andere mensen en houden contact met de zeilers in Suriname, Gambia en thuis in Nederland. Mooie mensen met een eigen verhaal die ook keuzes maken bij steeds weer een nieuwe start. Het is heel bijzonder te ervaren wat dit reizen met je doet. Laten we vooral niet vergeten: ook in onze vaste banen was het soms vulkanisch. Saai is het nooit.

6 gedachtes over “Vulkanisch in meerdere opzichten

  1. Wat heerlijk om af en toe te vernemen van jullie!
    Vandaag was landelijke netwerkdag cultuureducatie, over vakintegratie. Astrid, een kolfje naar jouw hand. Maar jullie doen helemaal aan levens-integratie. Ook wel geruststellend dat het dan ook over ‘ gedoetjes’ kan gaan. Waar we ook zijn, we staan op, proberen zin te geven, en gaan naar bed. Jullie lukt dat, zo te lezen, nog heel goed!
    Vaar Wel en liefs,
    Femke

    Like

  2. Wat een avontuur! Hoe zouden die zeevaarders uit de tijd van De Ruyter en Tromp zulke problemen hebben opgelost? En toen was er nog geen pakjesdienst maar wel corruptie denk ik
    Maar ik wens jullie verder een mooie reis!

    Like

  3. 5 weken wachten op onderdelen is lang maar je hebt wel een mooi verhaal.
    En als inderdaad alles weer klaar is wordt het weer genieten van mooie plaatsen en mensen.
    Een mooie reis verder gewenst!

    Like

  4. Erg leuk om weer te lezen Michel, zo maak je nog eens wat mee. Weer genoeg voer voor mooie metaforen. Veel plezier en succes met de oversteek binnenkort. Groeten, Brigit

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s